عزیز دل مامان بابا

سفر نامه سوریه و لبنان

fatemehzahrakocholo — Sat, 21 Feb 2009 15:20:18 GMT

لطفا اول پست تولد وبلاگی رو بخونین...

و حالا سفر نامه سوریه..

جای همه گی خیلی خیلی خالی بود..اونجا به یاد همه بودیم..برای همه دعا کردیم..

من که بی اختیار اسم همه ی اونایی که میشناختم و به زبون میاوردم و باعث میشدم اگه مامان کسی و فراموش کرده یادش بیاد براش دعا کنه.

شبی که میخواستیم بریم فرودگاه متاسفانه من از روی تختم افتادم پایین و تا ۲ روز نمیتونستم راه برم..و اول سفرمون با کلی استرس برای مامان شروع شد..

هتل ما نزدیک حرم حضرت زینب بود ...البته من بیشتر حرم حضرت رقیه رفتم.چون مامان و عمه الهام موقع نماز صبح میرفتن حرم حضرت زینب و من پیش بابا میموندم.

اولین باری که رفتیم حرم حضرت رقیه من دست ابوالفضل و گرفتم و آروم آروم راه رفتم..به سختی راه میرفتمو پام رو زمین کشیده میشد ولی به هر حال راه رفتم .همون لحظه مداح کاروانمون داشت میخوند و من جلو چشم همه راه رفتم..همه خوشحال شدن و مداح هم شروع کرد روضه ی حضرت رقیه خوندن.همه اونجا میدونستن که من ۳ سالم تموم شده.

صحن حرم حضرت رقیه

خلاصه در کنار زیارتها کلی هم بازار های دمشق و شام و میچرخیدیم. و من برای تک تک دوستام سفارش خرید میدادم.

به خاطر شهادت حضرت رقیه اکثر مداح های معروف اونجا بودن و برنامه های خیلی خوبی برگزار میشد.مامان یه چادر و مغنعه برام خرید از اونجا.منم تا میفهمیدم میخوایم بریم حرم میگفتم میخوام رقیه بشم و سرم میکردم.البته زود هم در میاوردم.

فاطمه و ابوالفضل خیلی هوای منو داشتن .تو اتوبوس هر جا میرفتیم پیش اونا می نشستم و کلی برام شعر میخوندن..

وقتی سوار اتوبوس میشدیم من بلند بلند مداحی میکردم و همه هم کلی فیض میبردن..

تو که دل منو بردی آقا..همیشه غصه مو خوردی آقا...الهی نباشم تا که یه روز ..منو به کسی سپردی آقا..

منی که بزرگ شدم تو روضه هات..نگومنو نمیخوای..منی که جوونیمو دادم به پات نگو منو نمیخوای..زنده ام فقط به عشق کربلات ..نگو منو نمیخوای...

نگو منو نمیخوای ..من کجا برم؟نگو منو نمیخوای پیش کیا برم؟نگو منو نمیخوای من چه جور آقا کربلا برم؟

عشقه عشقه ..عشقه به ولاه از تو خوندن..مرگه مرگه ..مرگه به ولاه بی تو موندن...حسییییین حسسسسسین...(همه بخونین)اینو هم میگفتما..

تا اخرشو میخوندم و کلی همه قربون صدقه ی مان میرفتن..(آموزشهای دایی مجیده ها)همشو کامل میخونما...

جریان گم شدن من در مسجد اموی:

یه روز رفته بودیم مسجد تاریخیه اموی که خیلی خیلی هم بزرگه..داخل مسجد که بودیم قرار شد بریم سمت مقام سر امام حسین که یه قسمت دیگه بود.مامان منو سپرد دست بابا و رفت کالسکه مو بیاره..

مسجد اموی

منم پیش بابا بودم..اونجا که نشسته بودیم حوصله ام سر رفت به بابا گفتم..برم پیش مامان؟بابا هم گفت..مامان اونجاست دیدیش؟منم گفتم اره.گفت پس برو..منم راهی شدم..حالا کجا؟رفتم داخل مسجد اموی..کلا از اون محوطه اومدم بیرون و همون راهیو که رفته بودیم و برگشتم..آخه من اخرین باز مامانو داخل مسجد دیده بودم..بابا هم که گفت مامان و دیدی فکر کردم اونجا رو میگه...

حالا مامان منم که رسید اونجا دید منم بغل بابا نیستم..به بابا گفت:فاطمه زهرا کو؟بابا:اومد پیش تو..

ای داد بیداد...فاطمه زهرا گم شد....

مامان دیگه داشت از حال میرفت..تو یه کشور غریب ..منم که به زور حرف میزدم..همش با خودش میگفت که دیگه بچه مو نمیبینم...همه ی کاروان دنبال من میگشتن..

مامان اصلا دیگه امید نداشت که منو ببینه دوباره...تو حیاط مسجد وسط اون همه بچه همش میگفت:خدایا یعنی میشه دخترمو بین این بچه ها ببینم؟

عمه الهام همون لحظه با خودش میگه :حضرت رقیه داری چی کار میکنی با ما؟اون از پاهای فاطمه زهرا که اونطوری شد و با اون وضع جلومون راه میرفت ..کلی هم براش غصه میخوردیم..اینم از الان...اونم فقط سه سالشه..خودت برگردونش....عمه الهام میگفت:انگار یکی بهم گفت برین داخل مسجد..دست مامانو میگیره و به زور میرن داخل مسجد..یه هو داد زد که طاهره ...فاطمه زهرا اونجاست...ببین....مامان فکر میکرد داره اذیت میکنه..

ولی منو دیدن که داشتم با زنجیرای اونجا بازی میکردم..مامان تا منو دید بلند داد کشید که فاطمه زهرااااا..و بلند بلند گریه کرد..منم رفتم بغلش و کلی گریه کردم و میگفتم مامان گریه نکن..کجا بودی؟؟

خلاصه که کلی همه حرص خورده بودن و به بابا گفتن که باید یه چیز مهمونمون کنی ..فشار مون افتاده..

بابا هم همه رو مهمون کرد بهترین بستنی فروشه بازار حمیدیه شام..

دیگه تا اخر سفر نمیزاشتم مامان گریه کنه..وسط برنامه های حرم تا میدیدم بغض میکنه بلند گریه میکردم که مامان گریه نکن.

مسجد اموی قبل از گم شدن

مامان یه دونه از این گوشی های بادگیر که عروسکی هستن برام گرفت منم گزاشتم تو گوشم..بعد از ۱۰ دقیقه ای که راه رفتیم به مامان گفتم پس چرا صداش نمیاد؟سیم نداره؟(فکر کردم هد فونه)

خیلی خیلی سفر خوبی بود..با اون که کالسکه برده بودیم ولی همش میرفتم بغل مامان..که کلی کمر درد میگرفت.

یه سفر یه روزه هم رفتیم کشور لبنان ..شهر بیروت.عروس خاور میانه...خیلی خیلی شهر زیبایی بود..یه شهر با مردم عرب ولی به سبک کاملا اروپایی...خیلی از زیبایی های این شهرلذت بردیم.کلی هم جاهای دیدنی داشت که با وقت کمی که داشتیم تقریبا همه جا رو دیدیم.

در کناز همه ی زیبایی های اونجا دریای مدیترانه خیلی دیدنی تر بود...

نمای زیبای شهر بیروت

اینم سفر نامه ما..البته گفتنی ها بیشتر از اینا بود..ولی شما عزیزان خسته میشین.. فرصتهای بعدی براتون تعریف میکنیم...

پی نوشت۱:تو این هفته کلی مهمون داشتیم..که یکی از مهمونای خوبمون خاله مژگان و آندیا جون بودن . تو پست بعدی عکسها شو میزاریم...

پی نوشت ۲:عمه الهام و عمه شبنم عروس دایی های بابا جون (بابا ی مامان)من میشن ..منتها برای مامان من مثل خواهر میمونن و ما خیلی به هم نزدیکیم.منم بهشون میگم عمه.

تولد وبلاگی در بوستان

fatemehzahrakocholo — Sat, 21 Feb 2009 14:22:18 GMT

سلام سلام...

دلمون حسابی برای همه تنگ شده بود...

خوب برگشتیم .....

اول پست جشن تولد وبلاگیمو میزاریم تو پاساژ بوستان که کلی از مامانا و نی نی هاشون با اومدنشون خوشحالمون کردن..از همه ی دوستامون تشکر میکنیم..خیلی زحمت افتادین...ایشاله بتونیم جبران کنیم براتون.

بر خلاف همیشه که خیلی سرحالم موقع فوت کردن شمع حسابی بد اخلاق شده بودم.ولی موقع باز کردن کادوها کلی سرحال شدم.

اینم عکسهای جشن تولد وبلاگی:

عزیزانی که تو جشن من شرکت کردن:

اول از همه .خاله طیبه .دایی مجید جون..عمه شبنم و شقایق و محمد امین..عمه الهام و ابوالفضل و فاطمه جون..زندایی مرضیه و نازنین کوچولو.

و دوستای عزیزمون: خاله مژگان و اندیا ی عزیزم.خاله بیتای عزیزم..خاله نوشین و هستی عزیزم..خاله نسترن و باران عزیزم..خاله پیروزه و پرنیان عزیزم..خاله مریم و فاطمه ی عزیزم..خاله مریم و مهدیار عزیزم..خاله اکرم و امیر مهدی عزیزم..خاله مریم و کیارش عزیزم..خاله نازنین و ارغوان عزیزم....

از همه ی دوستای عزیزمون خیلی خیلی تشکر میکنیم...........

پی نوشت۱ :عکسها خیلی بیشتر از اینا بود..منتها مامان خانم یادش رفته بود بیاره خونه مامان جون اینا..از خونه مامان جون به روز میکنه بلاگ منو.

پی نوشت ۲:از فاطمه عزیزم عکس نداشتیم..خیلی خیلی شرمنده خانمی.

پی نوشت ۳:قسمت نظرات این پستو میبندیم تا تو پست سفرنامه نظراتونو بزارین.ممنونیم .

تولد 3 سالگیه من....

fatemehzahrakocholo — Sat, 24 Jan 2009 06:53:18 GMT

فرشته ی کوچولوی من

آن زمان که اشک همچون زمردهای طلایی دیدگان زیبایت رو تر کرده بود و صدای گریه هایت طنین انداز راهروی سفید رنگ بیمارستان گردیده بود دل در دل کسانی که با بی تابی انتظار ورودت را به این دنیا میکشیدند نبود!نبود گل سرخم!

بسان سپیده ی صبح تولدت همراه بود با دنیای نور و سرور برای تمامی کسانی که عاشقانه دوستت دارند. با پاهای نحیفت قدم به چشم دل کسانی نهادی که تو را با دنیا دنیا مبادله نخواهند کرد.

تو زاده شدی!

تا چون یاس مرهمی باشی به روی درد و اندوه انسانهایی که جز تو خوشی و زیبایی را در چیز دیگری روئیت نتوانند کرد

تا سایبانی از امید و آرزو برای دل پدرو مادر مهربانت بنا کنی! کسانی که غنچه ی لطیف زندگیشان پناه و بهانه ای باشد برای از یاد بردن دردها و غریب شدن با غمهایشان!

پری ِ زیبای شهر دل خاله! عروسک ِ نازم!

دلم میخواهد تا در امتداد نوازشهایم گلبوسه های عشق و محبت را بر روی گونه های کودکانه ات بکارم تا بدانی تا چه اندازه برایم عزیز هستی!

نغمه های دلنشنین کلامت همان بار اول دلم را با دل کوچکت گره زد و شاخه های پیچک محبت را در سرتاسر وجودم نهانید! تا برای همیشه طعم شیرینی ِ دوست داشتنت را در وجودم احساس نمایم و از این حس خدادادی لذت برم.

چقدر زیباست در کنار تو زیستن و تو و وجود پاک و معصومت را در آغوش فشردن! قلب کوچک و پاکت را برای همیشه پاک و صاف نگاه دار و در عین پاک ماندن وکودک بودن رشد و تکامل پیدا کن تا همیشه و تا ابد جایگاهت در قلب کسانی که تو را عاشقانه دوست دارند پایدار باشد

قادرم دستهای کوچکت و نرمی و لطافت آنها را از این فاصله ی بیکران حتی در رویاهایم حس کنم و سقف سبز دلت را ببویم چرا که آنقدر پاک و زیبایی که زمستان با لطف ورودت بهاری شکوفه باران رخ میزند.

تو را در کنار عشق ستودنی ِ و زیبایم میستایم! چشمانت دستهایت چهره زیبایت کلام شیرینت آرامش نگاهت تلاطم روزهای کودکیت بی صبری و بی قراریت شیرین زبانیهایت همه و همه را از صمیم قلب دوست میدارم

حس درونیم را هرگز قادر نخواهم بود در قالب نوشته بیان نمایم! برایت با لبی خاموش سخن گفتم! چند سطری در باب ولادت نورانیت!

خیال انگیزترین هدیه ی خداوند!

از خداوند میخواهم آیینه ی وجودت مادام العمر پاک و صیقلدار پابرجا باشد.

افکارت هیچ گاه دستخوش نیسان و پوچی نگردد.

دلت همیشه چمنزاری از عشق و عطوفت باقی بماند و در پی ِ خرامیدن اسب زمان از بزرگیش کاسته نشود.

نجواهای کودکانه ات همیشه پاک و در عین پاکی عاشقانه باقی بماند.

همیشه و در همه حال و تمامی مراحل زندگیت از شب به صبح و از سیاهی به سپیدی روی بیاوری.

شانه های تشنگیت همیشه سیراب باشد و هیچ گاه حس تلخ تنهایی سراغی از تو نگیرد.

آذین ِ هوش سرشارت همیشه بیدار باشد و از آن به بهترین نحو ممکن استفاده نمایی.

گامهای آمدنت را بوسه باران میکنم

به بار نشستنت را به تماشا میشینیم

خنده های کودکانه هات را جرعه جرعه مینوشم

و در پناه ِ نگاه معصوم و پاکت زندگی میکنم

عشق کوچولوی من

جشن میلادت مبارک

پی نوشت۱ :دوستای عزیزم خیلی خیلی خوش اومدین به جشن تولد من.ممنون به خاطر حضورتون.

پی نوشت ۲:خاله زهرای عزیزم ممنونم که این همه به من لطف داری...به خاطر پست تولدم که امسال زحمتشو کشیدی...به خاطر هدیه های تولدم که هم پارسال هم امسال از اون سر دنیا برام فرستادی و کلی ما رو شرمنده کردی..به خاطر همه ی مهربونیهات ممنونیم................ایشاله بیای ایران پیشمون تا برات جبران کنیم

پی نوشت ۳:ما سه شنبه راهیه سوریه هستیم............................

خاله نویس!!!!

fatemehzahrakocholo — Wed, 21 Jan 2009 21:41:18 GMT

سلام

قبل از هر چیز پوزش می خوام از همه خوانندگان وبلاگ فاطمه زهرا ، به خاطر این که این پست مثل پست های قبلی پر شور و هیجان و شاد و پر عکس نیست.من این پست رو برای یه دونه عشقم فاطمه زهراََِ...خواهر زاده ی عزیزم می نویسم.

سلام به نفسم ، فاطمه زهرا

خیلی وقت پیش مامانت گفت یه بار تو وبلاگ نی نی رو آپ کن ولی من به کل فراموش کردم و الان که نزدیک به تولد ۳ سالگیت هست می خوام که برات بنویسم.

بزار از اول برات بگم ...

یادم میاد روزای بارداری مامانت که اوایلش خیلی سختی کشید.

یادم میاد چند بار اولی که با مامانت رفتم سونوگرافی و گفتن بچه پسره و من به خاطر یه سری مسائل خیلی خوشحال می شدم و روزایی که می رفتیم خیابان جمهوری و با ذوق و شوق برات سیسمونی می گرفتیم ، اونم به رنگ آبی و روزی که دوباره رفتیم سونوگرافی و مامانت از اتاق اومد بیرون و گفت که میگه بچت دختره و من یکدفعه به خاطر همون مسائل اشک از چشمام اومد .و بعدش رفتیم همه وسایل آبی رو با صورتی عوض کردیم.

یادم میاد روز زایمان مامانت ، از وقتی که مامانت رفت داخل اتاق عمل من توی راهرو راه رفتم و وقتی خانم پرستار اومد و گفت خانم جفتشون سالمن ، اول خدارو شکر کردم و بعد رفتم به مامان جون و بابات خبر دادم.

یادم میاد ، اولین نفرایی که تو رو دیدن ، من و بابات بودیم ، بغل خانم پرستار ، یه دختر زشت و سیاه ، توی دلم گقتم وای ، چقدر زشته ، ولی برای اینکه بابات ناراحت نشه ، خندیدم...

یادم میاد روزای اول زندگیت ، گفتن باید ببرنت بیمارستان و بستری بشی ، به خاطر زردی ، و من کلی گریه کردم ، بعد از چند ساعت برگشتید و بابات گفت ، دیدی الکی گریه کردی ، اومدش.

یادم میاد ، روزی که تو بغلم از بینیت یه مایع سفید اومد و من طبق معمول هول کردم و داد کشیدم و زدم زیر گریه و تا وقتی که از درمانگاه بیارنت خودمو کشتم...

یادم میاد به مرور زمان بزرگ شدنت و جا افتادن چهرت و اینکه خیلی دختر خوب و خانم و آروم و مهمتر از همه مهربونی شدی ، همش می خندیدی ، طوری که همه مامان ها به مامانت حسودیشون می شد(خاله جونم بدجوری چشم خوردی ها!!!)

کم کم زبون در آوردی ولی خیلی کم و نسبت به بچه های اطرافت دیرتر.

یادم میاد می زاشتیمت توی اون کریر سنگینت و تو مثل شاهزاده خانم ها لم می دادی و من و مامانت دوتایی دسته کریرت رو می گرفتیم و باز خسته می شدیم.

یادم میاد برف اومد و من و مامان جون اومدیم خونتون و از خواب بیدارت کردیم و با کالسکه آوردیمت بیرون تا اولین برف زندگیت رو ببینی...

دیگه کم کم شیطون شدی.دومین محرمی بود که تو هم بودی ، خیلی بی تابی می کردی ، و ما هم هر شب پایین هیئت داشتیم و تو عادت داشتی من شبها تو اون سرما ببرمت توی حیاط و رو دستم بگیرمت و انقدر راه برم تا خوابت ببره و بیارمت بالا.

خیلی این سه سال زود گذشت ، مثل برق و باد ، الان دیگه سه سالت شده و برای خودت خانمی شدی ، همیشه فکر می کردم ۱۸ سالگی برای خانم ها سن حساسیه و وقتی ۱۸ سالم شد ، به مامانم گفتم این ۱ سال باید خیلی هوای منو داشته باشید و به من بی احترامی نکنید ، ولی الان می بینم ۳ سالگی هم برای دختر بچه ها سن حساسیه...

خاله قربونت بشه که امسال شب سوم محرم ، چادر مقنعه سرت کردی و مثل حضرت رقیه شدی ، خاله قربونت بشه که دیگه وقتی میبینی یه بچه مقنعه و چادر سرشه ، میگی ، لقیه (رقیه) شده ؟

خاله فدای تو بشه که وقتی خاله تو هیئت ها گریه می کنه تو طاقت نمیاری و نمیزاری که خاله گریه کنه ، قربونت بشم که امسال محرم یه شب که خاله داشت گریه می کرد ، وقت دعا ، اومدی پیشم نشستی و دستای خوشگلت رو گرفتی بالا و گفتی ، خدا ، خالمو تمت (کمک) کن.

خاله قربونت بشه ، که وقتی شبا پیشم می خوابی تا صبح هزار بار پا میشم و روت رو می کشم تا به مقصود شوم لخت خوابیدنت نرسی . و هر بار بیدار میشم کلی قربون صدقت می رم.

خاله فدات شه که تا یه چیز می خوای و میبینی بهت نمی دم ، از سلاح زبون استفاده می کنی و صدبار با ناز میگی طیه(طیبه) ، خاله جون ، هانی ، تا من تسلیم بشم و خواستت رو انجام بدم.

خاله فدات شه که اینقدر تو تخیلاتت دوست برای خودت داری و باها شون صحبت میکنی و بعضی وقتها از ما میخوای ک دوستای خیالیت رو دعوا کنیم.

خاله فدات شه که بعد از سه سال بخاطر شیطنت و لخت شدنت مامانت هنوز نتونسته پروژه پوشک گیری رو کامل عملی کنه.

خاله بمیره برات که تا الان که سه سالت شده هزار بار برای زمین خوردنات و اتفاق هایی که برات افتاده مرده و زنده شده.

خاله قربون تو بشه که اگه نبودی خاله تو سخت ترین لحظه های زندگیش کم می آورد و نمی تونست جلو بره و ادامه بده.

الان دیگه ۳ سالت شده ، نمیدونم به قول مامانت چه حکمتیه که تو تولد سه سالگیت میخوای بری پابوس سه ساله امام حسین ، اونم درست تو ایام شهادتشون.

می دونم خیلی بهتر از من میدونی و بعد ها می فهمی که حضرت رقیه کی بود ، از خود خانم رقیه می خوام که تو تمام طول سنت همراهت باشه و تنهات نزاره و کمکت کنه که پیرو واقعیشون بشی گلم .

خیلی حرف داشتم ولی می دونم تا همین جا هم خیلی زیاد شد و از حوصله دوستای عزیزت خارجه.

بهترین ها رو برای عزیزترین کسم و بهترینم که با وجودش تمام غمهایی که داشتم رو فراموش کردم ، از خدا می خوام.

یا حق...

غیبت مان تمام شد.

fatemehzahrakocholo — Sun, 18 Jan 2009 01:24:18 GMT

سلام.....

تعجب نکنین.......

نزنید ما رو.....

ما اومدیم......

ممنون از همه ی اونایی که به یاد ما بودن...دلمون برای همه تنگ شده بود....غیبتمون هیچ دلیلی نداشت جز تنبلیه مادرمان......

خوب میخوایم یه تنوعی به مدل پست گذاشتنمون بدیم...گزارشی کار کنیم..خوبه؟؟؟؟

اگه خوب بود بگین تا ادامه بدیم...

کلی عکس میزاریم تو این پست..به تلافیه ۳ ماه نبودن.

تاریخ تولدم در این روز:

دو سال و یازده ماه و سه هفته و دو روز

یعنی به عبارتی دیگه دارم سه ساله میشم

رویدادهای این 3 ماه:

گشت و گذارها:

خوب این مدت ما اصلا بیکار نبودیم..سفر کردیم..بازم سفر کردیم به دیار خاله مریم و عمو محمد..شهر زیبای انزلی.کلی هم زحمتشون دادیم..ناهار مهمونشون بودیم .تازه عروس برامون سنگ تموم گذاشته بود.خاله بازم میگم دستت درد نکنه.

چند بار قرار وبلاگی رقتیم..دوبار پارک ترافیک.یک بار پاساز بوستان که خیلی از مامانا با دوستای عزیزم اومده بودن.یه خانمه اونجا اومد سمت مامان.به مامان گفت منو شناختی؟؟مامان منم که حافظه اش حرف نداره گفت :شرمنده.به جا نمیارم.خانمه که خیلی هم مهربون بود گفت:حضرت زینب دیدمت..باردار بودی..مامان منم گفت:من سوریه نرفتم واله.....

خانمه بازم گفت:بیمارستان حضرت زینب و میگم...........مامان کلی شوکه شد...ای بابا...عجب حافظه ای....جدا منو یادتونه؟من یادم نمیاد شما رو...

خانمه:اره بابا...از صبح میومدی بافتنی میبافتی...کلی با همه خوش وبش میکردی..همیشه تو ذهنم بودی..

مامان:اخی.الهی.شما هم بچه داری الان؟

خلاصه کلی پز ما رو به همدیگه دادن...شماره تلفن گرفتن از همدیگه..اخرشم مامان ما یادش نیومد خانمه رو..خدایی عجب حافظه ای داشتن..بعد از 3 سال...

مهمونی هم تا دلتون بخواد رفتیم..

یکی از مهم ترین مهمونیا رفتن به خونه ی اندیا جونم(خاله مژگان) بود..که کلی بهمون خوش گذشت..تا تونستیم با آندیا جونم باری کردیم.اصلا هم دعوا نکردیم.خونه ی خاله رو به هم نریختیم..تا دلتون بخواد خاله مژگان افتاده بودن تو زحمت..خاله از شما هم ممنون...

کلی جاهای دیگه هم رفتیم که یادمون نیست...تعریف حافظه رو که کرده بودم؟؟؟

شیطنتهایم:

چه بگویم که هر چه بگویم کم است...

زلزله دیدیدن؟؟؟من یه خورده شدتم کمتره از اون...

خونه ی خودمون که همیشه زلزله ی ۸ ریشتری اومده.به هیچی رحم نمیکنم.هر چی دم دستم باشه باهاش سر گرم میشم.انقدر ریخت و پاش کردم که مامانمان دست به یه کارایی زد..

یه روز منو برد خونه مامان جون خودش برگشت خونه..شب که رفتم اتاقم دیدم ای داد بیداد...یه دزد بی انصافی هر چی داشتم با خودش برده.کلی ناراحت شدم.فقط یه خورده از اسباب بازیام مونده بود..هر چی سراغشو از مامان گرفتم خبر نداشت.(داخل پرانتز اینکه خودم فهمیدم که مامان تو کمد قایم کرده همه رو..منم یه تصمیمای دیگه گرفتم...خودمم خسته شده بودم از اسباب بازیام...این همه خونمون وسایل داره..غصه خوردن نداره. من که نمیزارم حوصله ام سر بره.)

هر وقت صدام نیاد همه مطمئن میشن که یه دسته گل حسابی به آب دادم.

نمونه اش چند روز پیش که خونه مامان جون بودم..بس که مامان جون خسته شده بود از دستم..خوابش برده بود..منم رفتم سراغ کمد دایی مجید.کشوها رو کشیدم بیرون..رفتم بالا.گواش هاشو برداشتم..نصف فرش اتاق دایی مجید و نقاشی کردم..مامان جونم وقتی منو پیدا کرد که کار از کار گذشته بود...شبم به بابا رسول گفتم که اتاخه مجید گل آب دادم...

بچه های همسن خودمو که میبینم کلی ریاست میکنم..بابا میگه مثل خودم مدیره...عجب ها...

تلفن خونه دایی مجید اینا پیام گیر داره که صدای منو با هزار بدبختی ضبط کردن.خاله طیه اروم میگفت که منم بگم:منم مثل اون آروم میگفتم..فیلمی شده بود اساسی..تازه گفتم رو کاغذ بنویسین از روی اون بخونم..مثل با سوادا گرفته بودم دستم از رو اون میگفتم.

از اونجایی که پدر بزرگ مامان (مادری)سنشون بالاست..بنده خدا زنگ زده بوده..فکر کرده اشتباه گرفته..همش بلند بلند گفته اقای محرابی....آقای محرابی...اونم با یه لهجه ی خاص...منم کلی خوشم میاد از این قسمت..هر کی میاد خونه مامان جون اونو میزارم..بلند بلند میخندم..میگم آقای محرابی؟؟؟دقیق هم مثل خودش میگم.

عکسها:

سخنوریهایم:

تا دلتون بخواد زبون باز کردم..البته هنوزواضح صحبت نمیکنم...اطرافیان متوجه میشن فقط..هر شب بابا رسول به مامان میگه:خانم این کی زبون باز کرد؟

تعارفات عامیانه رو کامل یاد گرفتم و بلدم..هر کس چیزی بهم بده میگم.مچککلم..ممنون..تا یه کار اشتباه میکنم سریع میگم من دختل خوبیم...تازه به مامان میگم اخم نکن..

مامانو همیشه من از خواب بیدار میکنم..میرم بالا سرش..میگم مامان قشنگم...عسیزم..پاشو..سله ظله ها..ساعت دوهه...(ساعتو بلد نیشتما..)

شدیدا عادت کردم که شبا بمونم خونه مامان جون اینا.تنهایی.موقع رفتن که میشه کلی خودمو مظلوم میکنم.میرم بغل مامان جون..التماس میکنم که من بمونم خونتون؟دیشب با هم خوابیدیم..یادته؟

خاطره تعریف کردنم حرف نداره..دقیق همه چیزو تعریف میکنم...

بعضی وقتام میبینم کسی حرف نمیزنه مجلسو گرم میکنم..

یه روز که با مامان و یکی از دوستاش به همراه مادر شوهر دوستش که مامان اولین بار بود میدیدشون میرفتیم بیرون.مامان یه جا پیاده شد .منم شروع کردم واسه مادر شوهر خانم تعریف کردن..که دیشب مامان و بابام دعوا کردن..منم گریه کردم...(بابام ۳ روز قبل رقته بود مشهد)

تا مامان اومد حرفمو قطع کردم..بعدا دوست مامان برای مامان تعریف کرد..مامان هاج و واج مونده بود..عجیب دقتم زیاده. با دقت فیلمارو نگاه میکنم. بعدا میچسبونم به خودمون داستانای فیلمارو .سکانس به سکانس هم از مامان میپرسم که چی شد و چی نشد؟؟

جدیدا از یکی از همسا یه ها ی مامانی اینا خیلی میترسم..تا میبینمش در میرم..تا میگن آقا سادات اومد اروم میگیرم .فعلا همه با این سوژه سرگرمن.منم تا میبینم یکی کارش اشتباست.صدامو کلفت میکنم و میگم:آقا سادات اومدا...

شبای محرم:

امسال خیلی خیلی مراسم آپارتمان خونه بابا جون اینا خوب برگزار شد.منم که از اول هیئت تا آخرش این پله ها رو میرفتم و میومدم...موقع سینه زنی میومدم تو زنا میگفتم:مردا لخت شدنااا...شب سوم محرم که میشه شب حضرت رقیه منم لباس حضرت رقیه پوشیدم آخه دقیق منم ۳ ساله شدم دیگه..بغل آقای مداح وایسادم..کلی ازم فیلم گرفتن.واسه همه تعریف میکردم که من رقیه شدم...

تولدم:

چند روز دیگه سه سالم تموم میشه.۶ بهمن ماه.

ما اگه خدا بخواد ۹ بهمن راهیه سوریه هستیم.با مامان و بابا.از وقتی که من به دنیا اومدم بابا میخواست ما رو ببره.ولی انگار قسمت بود که وقتی ۳ سالم تموم شد بریم اونجا..

تولد وبلاگی میگیریم حتما...همتون دعوتین دوستای خوبم.........

ببخشید که مدتی نبودیم بی معرفت شده بودیم..بعضی وقتا پیش میاد دیگه..ولی همیشه به یادتون هستیم.........

روز جهانی کودک مبارک

fatemehzahrakocholo — Thu, 09 Oct 2008 01:10:18 GMT

سلام به روی ماه همه ی دوستای خوبمون.......

امروز کلی به من خوش گذشت..هر چی باشه روزمون بود دیگه...

از وقتی بیدار شدم مامان بهم تبریک گفت...بعدشم بابام برام اس ام اس فرستاد...عمه هام اس ام اس فرستادن...فکر نکنین من متوجه نمیشما..یه سره میگفتم:لوزه تودت مبالت.

گل من و لباسهای جدیدم

غروب هم که بابام اومد برام یه شاخه گل قشنگ آورد..بعدشم با مامان و خاله طیه و بابا رفتیم شهر آرا تا کادوی روز کودکمو بگیریم..از اونجایی که من همیشه کلی ذوق لباس میکنم همیشه کادوهام لباسه..

بعد از خرید لباس هم بابا شام ما رو برد بیرون...اون شاخه گل همه جا همرام بود...

امیدوارم همه ی کودکان جهان..مخصوصا بچه های آفریقا و فلسطین و بقیه ی نقاط محروم به اون چه که میخوان برسن و همیشه لبخند روی لبهاشون باشه..دوستای خوبم روزتون مبارک.........

از اونجایی که برای دوستای کوچولوم یه مسابقه ترتیب دادن به اسم خواب اسمانی و از اونجایی که ما همیشه عقب هستیم ..و دیر متوجه شدیم..مامانی تصمیم گرفت برای دل خودش عکسهای خواب منو اینجا بزاره...وای که چه قدر کیف داد وقتی با مامان ارشیو عکسهامو میدیدم .از وقتی به دنیا اومدم تا الان...من که کلی ذوق میکردم و همش بلند بلند میگفتم:وواااای مامی من توچولو بودم...واایییی مامان..بیشتر از مامان خودم ذوق میکردم..خلاصه این عکسها گزیده ای از خوابهای منه...خیلی زیاد بودن..اینا منتخبن...

کمی از خودم بگم که همچنان در حال آتش سوزاندنم...سوژه ی این هفته ی من احسان خواجه امیری بود...

از وقتی مامان سیدی کنسرت احسان خواجه امیری و گرفته دیگه منم یه سره میگم عمو احسان ..عمو احسان...عموی جدیدمه دیگه...همه اهنگاشم باهاش میخونم..کلی هم میرم تو حس..از فکرم بیرون نمیره...تو خیابون هم هر جا میریم عکسهاش هست..طوری که یه دفعه رفتم تو یکی از این مغازه ها کلی گریه که من عمو احسان میخوام..بنده خدا فروشنده فکر کرد جدی جدی عموی منه...نزدیک بود امضا بگیره....مامان که توضیح داد گفت خانم تو رو خدا ۲ روز دیگه بیاین من یه پوسترشو بدم به این کوچولو..عشق عمو احسان چه ها نمیکنه هااااا....

شب عید فطر که داشتیم برای آخرین بار میرفتیم هیئت حاج سعید برای وداع با ماه رمضان دیدیم همه ی شهر آتیش بازیه..میدان آزادی هم کلی قشنگ شده بود و کلی آتیش بازی بود..از اونجایی که منم کشته مرده ی میدان ازادی هستم وهمه میدونن ...بابا جون (بابای مامان)ماشینو نگه داشت و منم کلی کیف کردم..و بالاخره کنار برج ازادی عکس گرفتم...

من و باباجونم(بابای مامان)

با اون که خوب نمبتونم صحبت کنم ولی از الان میدونم چی کار کنم که حرفام خریدار داشته باشه..عزیزم گفتن و جان گفتن و ای جان جان خوندنم باعث میشه که به هر چی که میخوام برسم..یه خورده هم التماس تو حرف زدنهام هست که به قول عمه ی مامان طالاله اصلا نمیشه به فاطمه زهرا نه گفت..

جدیداً یاد گرفتم اخم میکنم در حد دکترا...کلی هم قیافم خنده دار میشه...یه مدت هم زبون درازی میکردم..که خاله طیه خواست درستم کنه تا زبون درازی میکردم میگفت :نه..چشمک بزن..حالا یه دونه زبون درازی میکنم بلافاصله چشمک میزنم...

جمعه ای که گذشت تو خونمون یه مراسم داشتیم که همه بچه ها پیش مامانشون بودن من کل مراسم تو راه پله ها بودم...تا یه مهمون جدید میومد زودتر از اون میومدم داخل و بلند میگفتم کی اومد...نظمی از مجلس میریختم به هم دیدنی...معرفی میکردم دیگه....

تازگی ها عجیب از داداش سیا میترسم...نمیدونم چرا؟؟؟کلی با هم رفیق بودیما...به خاطر سیدیه جدیدشه..مامانم ترسید ازش چه برسه به من..دیگه به عروسکشم دست نمیزنم..به مامان میگم ماله شماست....

اول هر آهنگی و که میشنوم زود تشخیص میدم چیه و باهاش میخونم..کار کردن با گوشیه دایی مجید و یاد گرفتم.از اونجایی که دایی مجید اهنگ محبوب من یعنی (چشمهای خیس محسن یگانه )تو گوشیش داره..خودم میرم برمیدارم و رو اهنگ کلیک میکنم و باهاش بلند بلند میخونم...

من و نازنین زهرا...شکار لحظه ها..

روزی ۱۰ بار هم نماز میخونم...وسط بازی شروع میکنم به نماز خوندن..

یه عموی خیالی هم دارم که صبح تا شب باهاش بازی میکنم...بیشترم باهاش دعوام میشه میرم کلی شکایت پیش مامان...مامانم قیافش اینطوری میشه...

همچنان سر اینکه بابا اشول تو اتاقم نره دعوا داریم....بنده خدا تا پاشو میزاره تو اتاقم جیغم میره هوا که ماماااااااان باز لفت اتاقم......بدوووو نله......(باز رفت اتاقم بگو نره...)

دیگه اینکه یادمون نمیاد .......

کلی خاله طیه به مامان گفت چی بنویسه ها..ولی مامانمون پیر شده..حافظه اش یاری نمیده....

بازم روزم مبارک............

پینوشت:

ازتون درخواست میشه به این وبلاگ برین و به بهترین خواب آسمانی رای بدین .پشیمون نمیشین.کلی هم لذت میبرین از دیدن این همه فرشته ی کوچولو..تا جمعه فرصت دارین

پست رمضانی

fatemehzahrakocholo — Mon, 29 Sep 2008 03:32:18 GMT

سلام...حالتون خوبه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟
خاله ها و دایی ها و دوست کوچولوهای عزیزم به خاطر این همه لطفی که به ما دارین خیلی خیلی ممنونیم.....

من و چادری که مامان جون برام دوخته

نماز و روزه هاتون قبول باشه...
2 روز بیشتر نمونده...اطرافیان ما که همه دلشون گرفته به خاطر اینکه این ماه داره تموم میشه..شما چه طور؟؟؟
تو کل ماه رمضان من به همراه مامان خانمی تا سحر بیدار میموندم...کلی بهمون خوش میگذشت...
خیلی از شبها هم مهمون بودیم.
شب ولادت امام حسن(ع)من و مامان دو تایی رفتیم خونه ی یکی از اقوام...همونایی که با هم رفته بودیم اصفهان..اونجا عمه شبنم که من عمه شمنم صداش میکنم بهم میگفت:امشب تولد امام حسنه..حالا تو بگو؟؟؟؟منم میگفتم تولد آندیاست...
10 بار باهام تمرین کرد.عینه ده بار هم من گفتم تولد آندیاست.
شب که رفتیم هیئت حاج سعید حدادیان من دیدم که عمه شمنم داره گریه میکنه.رفتم چادرشو کشیدم کنار و برای اینکه خوشحال بشه گفتم :عمه تولد امام حسنه؟؟؟؟؟عمه هم کلی ذوق کرد و کلی فشارمان داد...منم مثل بقیه دستامو آوردم بالا و برای همه دعا کردم....

من و نازنین زهرا و احساساتمان

شبهای احیا هم پیش مامان جون میموندم و مامان و بابا و خاله طیه با همدیگه میرفتن هیئت حاج سعید حدادیان...ساعت 3 صبح که بر میگشتن من هنوز بیدار بودم .و کلی ذوق میکردم و کلی هم جیغ و داد راه مینداختم..

من و سید علی پسر خاله ی مامان

باباجون من از وقتی خیلی کوچیک بوده ماه رمضونا موقع سحر میرفته تو کوچه و اذان میداده.قبل از انقلاب هم به خاطر این کارش یه بار دستگیر شده..حالا هنوز هم ادامه میده.منم شبهایی که میخوابیدیم خونه مامان جون اینا موقع اذان دنبال باباجون میرفتم حیاط و وقتی میومدم بالا برای همه تعریف میکردم که بابا جون چه طوری اذان میده.بلند بلند الله اکبر میخوندم...
راستی باباجووووووووووووووون تو پست قبلی متوجه شدیم که شما برامون نظر دادیاااا..آخ غش کردم.......
آخه همیشه وقتی باباجون و میبوسم باباجونم بلند میگه(آخ غش کردمممممم)

یه شب هم من با باباجون و مامان جون و خاله طیه و دایی مجید رفتیم نمایشگاه قرآن.از قول خاله طیه اینکه من نمایشگاه و گذاشتم رو سرم.سرم و مینداختم پایین و میرفتم تو غرفه ها...همش دنبال بازی بود دیگه.من بدو خاله بدو من بدو مجید بدو...کلی اذیتشون کردم..مامان خانم هم افتخار ندادن بیان...البته یه مسئله ای پیش اومد که نیومد دیگه...باباجون دو تا نرم افزار کودکانه برام گرفت(آریانا و غنچه ها)خیلی برنامه های جالبی داره.خاله ها برای دوستام بگیرین .کلی بازیها و شعرها و قصه های جالب داره که حسابی سرگرمشون میکنه.منو که عجیب سرگرم کرده.باعث میشه خودمون کار کردن با کامپیوتر و یاد بگیریم.

تو محله مون یه نمایشگاه کوچیک دفاع مقدس هم زده بودن.که من 2 بار رفتم.یه بار با خاله طیه و مامان.یه بار هم با عمه آزاده و شوهر عمه ی گرام.تو غرفه ی کودکانشون کلی نقاشی کشیدم و جایزه هم گرفتم.حالا تا از اونجا رد میشیم من میگم بریم نقاشی بکشیم.انگار قراره اونا برای همیشه بمونن اونجا.

خلاصه که طبق معمول سرمون حسابی گرم بود.
این مدت عجیب از بازی قایم موشک خوشم اومده.یه سره در حال ساک ساک گفتنم.عصر ها با دایی مجید میرم حیاط و با دوستاش کلی بازی میکنیم.منم میرم پیش دوستای دایی قایم میشم هر چی صدام میکنن جواب نمیدم.ولی تا میگن فاطمه زهرا بخند بلند بلند میخندم و باعث میشم چند نفر لو برن.کلی هم کفری میشن.همه دوستاش هم اروم میگن فاطمه زهرا جان مادرت پیش ما نیا...

من وابوالفضل و یلدا

شیطنتهای ما تمامی ندارد.....
یه خبر دیگه اینکه کلاس اولیه وبلاگیا هستی جونمون امسال راهیه دبستان شد......هستیه گلم..دوست خوبم ایشاله یه روز ببینیم داری میری دانشگاه..موفق باشی دوست جونم........

وبلاگم یک ساله شد....

fatemehzahrakocholo — Mon, 08 Sep 2008 00:23:18 GMT

سلااااااام......

میبینم که همه دارن میگن:چه سلامی چه علیکی؟؟؟خواهشا هیچی به من نگین..هر چی شکایت دارین به مامان خانم بگین...من بی تقصیرم شدید.....

ما شرمنده ی همه ی دوستای خوبمونم هستیم..منتها چه کنیم که این مامان ما روز به روز تنبل تر از دیروز میشه..البته من میدونم یه مشکلی داره منتها به رو نمیارهچه خبرا؟؟؟مامان وقت نکرده به دوستامون سر بزنه...(داخل پرانتز تنبلی کرده)حدود ۲۰ روزی میشه که این طرفا نیومدهحالام که اومدیم کلی خبرهای جالب داریم..منتها یادش رفته چی بنویسه و از کجا بنویسهچه کنیم دیگه؟؟؟

یکی از اون خبرهای جالب انگیز این بود که وبلاگ من یک ساله شد...یکی از اتفاقهای خوب زندگیه ما درست کردن این وبلاگ بود که باعث شد ما یه عالمه دوست خوب و مهربون پیدا کنیم...دوستایی که تو دنیای حقیقی شاید نمیتونستیم پیدا کنیم...مامان خیلی دوست داره اسم تک تک دوستامونو اینجا بنویسه و از تک تکشون به خاطر محبتهاشون که تو این یک سال به ما داشتن تشکر کنه...ولی چه کنیم که خیلی خیلی زیادن....اینو بدونین همتون خیلی برامون عزیز و ارزشمند هستین...همیشه بهترینها رو براتون آرزو میکنیم...

خوب این مدت خیلی خبرا بود...به ترتیب بگم؟؟؟؟

اولش تولد خاله زهرا جونم بود که نتونستیم بیایم و اینجا براش جشن بگیریم........خاله زهرا خودت میدونی چه قدر دوستت دارم و برام عزیزی.............شرمنده ایم در حد دکترا

تو این چند وقتی که مونده بود تا ماه رمضان مامان سعی میکرد منو تند تند ببره پارک و مهمونی...منم خیلی خیلی خوش به حالم میشد...منتها یه ۲۰ روزی دوربین عکاسیمون رفته بود مسافرت..مامان خانم نمیتونست عکسهای قشنگ قشنگ بندازه ازم...

کلی تو مراسمهای نیمه شعبان شرکت کردیم..تو سامانه نشاط هایی که تو پارک محله مون بود شرکت میکردیم..مخصوصا یه شبش خیلی خیلی مراسم خوبی داشتن...کلی تدارک دیده بودن...مجریه برنامشون محمود شهریاری بود ...آخر برنامه هم یکی از این خواننده های صدا و سیما رو آورده بودن که اون ترانه ی معروف دریا اولین عشق مرا بردی )خوند...از اون موقع به بعد من یه سره به مامان میگم :مامان دیا عشقمو بزار....

یک شب هم با پسر داییه مامان و خانمش رفتیم پارک ملت تا آ ب نماهای جدید و ببینیم...اونجا زیاد استقبال نکردم...ولی تا روزی ۱۰ بار فیلمشو نبینم ول کن نیستم...هر جا میریم برای همه تعریف میکنم که دریا رفت بالا...آتیش گرفت...امکان نداره برای کسی تعریف نکنم...خیلی خیلی جالب بودن این آب نماها..توصیه میکنیم اگه نرفتین حتما برین...وسط هفته بهتره...

یک برنامه ی جالب دیگه که این مدت داشتیم جشن تولد یکی از دوستای خوبمون بود....که رفتیم....آندیای عزیزم......دوست قشنگ و مهربونم که صبح تا شب تو خونه دارم باهاش بازی میکنم و حرف میزنم...۳ روز قبل از رفتن به جشن تولد آندیا به همه میگفتم که تولد آندیاست..شب هم که میخواستم بخوابم کادوی تولدشو میزاشتم بغلم میخوابیدم و کلی باهاش حرف میزدم..

جشن تولد آندیا تو پارک بهشت مادران بود که خاله مژگان سنگ تموم گذاشت برامون...کلی از مامان های وبلاگی و دوست جونام اومده بودن..خیلی خیلی خوش گذشت...کلی شیطونی کردیم...من و آندیا همش کنار هم بودیم...از اونجایی که دوربین همراهمون نبود نتونستیم عکس بگیریم...احتمال خیلی زیاد اکثرا گزارش جشن و دیدن و خوندن...شرمنده خاله مژگان..دیگه تکرار نمیشه

خلاصه .....این مدت پارک جمشیدیه رفتیم ..پارک گقتگو رفتیم...تا دلتون بخواد مهمونی رفتیم...منم گوش شیطون کر اخلاقم خیلی خیلی خوب شده...دیگه مشکل لباس پوشیدن ندارم...ساعت خوابم تقریبا کنترل شده ...کمتر گریه میکنم...فقط یه مدت که ماشینمونو فروخته بودیم و مجبور بودیم با دایی مجید اینا بریم هر جا میخواستیم بریم..موقع برگشتن که ما پیاده میشدیم..بساطی داشتیم دیدنی...با هزار کلک منو راهیه خونه میکردن..که بیشتر شبا دایی مجید فداکاری میکرد و میومد خونمون...

خدا رو شکر ماشین خریدیم و کمی مشکلات بر طرف شد...هر کی میپرسه اسم ماشینتون چیه؟من میگم اسبه....حدس بزنین دیگه

در پی این رفت و آمدها من شدیدا به میدان آزادی علاقه مند شدم...چون خونه ی ما تهرانسره بیشتر مواقع از میدان آزادی رد میشیم.......از دور که برج آزادی و میبینم از خود بی خود میشم...آزادی سلااااااااام.........آزادی سلااااااااااااام..خوبی آزادی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟انقدر میگم تا دیگه دیده نشه...آخرشم میگم شب به خیر آزادییه مدت که هر شب گریه میکردم بریم آزادی...فکر کنم هیچ کس مثل من انقدر به آزادی علاقه نداشته باشه......مامان میخواد یه بار ببره یه عکس بندازه از من و آزادی...یادگاری

جدیدا همه میگن فاطمه زهرا خیلی سیاست داره...منو سیاست؟؟؟

از اونجایی که من خیلی مزاحم مامان بزرگ جونم میشم واسه اینکه یه وقت خسته نشه از دستم براش شعر گفتم........تا میبینمش یه سره براش میخونم:مامان جونم قشنده...مامان جونم قشنده....(قشنگه)

اگه چیزی از کسی بخوام اولش میگم ببخشید ....بعد ادامه میدم...

همه رو با جون صدا میکنم...

شعر تاب تاب عباسی..خدا منو نندازی ..اگه میخوای بندازی بغل مامان بندازی و برای همه میخونم..

دیشب بابا جون داشت شام میخورد..منم کنارش نشسته بودم..به من تعارف نکرد..منم شروع کردم تاب تاب خوندن...(بغل مامان جون بندازی...بغل طیه بندازی...بغل مجید بندازی...)هر چی گفتن بغل بابا جون چی؟من هیچی نگفتم...یه خورده گذشت باباجون بهم سالاد داد..منم یه هو گفتم ببله باباجون بندازی

چند روز پیش مامان تو اتاق خواب بود..مامان جون پرسید :فاطمه زهرا مامان طاهره کجاست؟منم گفتم:داره اش ام اش میزنه

خونمون ۲ تا اتاق خواب داره که خودم سند زدم...یکیش اتاق با زلاست(فاطمه زهرا)یکیشم اتاق اشوله(رسول)هر کی میاد خونمون میگم نلو اتاق با زلا....نلو اتاق اشول...اتاق مامان هم احتمال خیلی زیاد آشپز خونه ست دیگه...

از این دسته کارها زیاد انجام میدم...حرف زدنم خیلی بهتر شده...

همچنان به ژست گرفتنهایم ادامه میدهم....

بی زحمت تو این ماه عزیز دعا کنین مامان ما برگرده به حس و حال سابقش......

این یک سال خیلی سریع گذشت...............................

قرار وبلاگی در پارک شاهد

fatemehzahrakocholo — Sat, 26 Jul 2008 21:58:18 GMT

سلام سلام سلام......۱۰۰۰ تا سلام......

احوالاتتون چه طوره؟؟؟؟؟

منم خیلی خوبم..شکر خدا خیلی خیلی خیلی بهتر شدم...معلوم شد به خاطر ضعفی که پیدا کرده بودم عصبی شده بودم...

خوب میخوام از قرار وبلاگی که داشتیم بگم...وااای که چه قدر خوش گذشت.پار ک شاهد محل قرارمون بود...کلی مامانا و بچه های نازشون اومده بودن...کلی شلوغ شده بود...کلی خاک بازی کردیم..اول همه ما رسیدیم..بعد خاله مژگان و آندیا..خاله بیتا و کیان وکیارش..خاله نوشین و هستی ...خاله آرزو و ترنم...خاله پیروزه و پرنیان..خاله مریم و فاطمه ...خاله نازنین و ارغوان...خاله بیتا و ایلیا..خاله نسترن و باران...دنیا جون و مامانش...ستایش جون و مامانش..دیگه...فکر کنم همینا بودن..جای اونایی که نیومده بودن خیلی خیلی خالی بود..چشم انتظار خیلی ها بودیم...ایشاله فرصتهای بعدی ....

خوب این سری به مامانا خیلی بیشتر از ماها خوش گذشت..از اونجایی که اینجا فقط تاب و سرسره داشت و ما هم زود خسته شدیم..مامان خانوم هام فرصت و غنیمت شمردن و روی زیر اندازی که مامان طالاله از ماشین آورد نشستن و یه گفتمان خیلی جنجالی راه انداختن..البته یه سری از دوستامون رفته بودن....ماشاله به این مامانا..حرفاشون تمومی نداشت..هر چی هم مامان گفت ورودی بدین بابت زیر انداز هیچ کس پول نداد...ما بچه ها هم از فرصت استفاده کردیم تا دلتون بخواد خاک بازی کردیم..به قول مامان طالاله به هر کی بگی اینا وبلاگ دارن باورشون نمیشه..بس که خبره بودیم تو بازیه با خاک..

آندیای قصه ی ما هم همچنان در حال دویدن بود...و خاله مژگان از این سر پارک میرفت اون سر پارک..از اون سر میرفت این سر...به خاله بیتا از همه بیشتر خوش گذشت..اگه گفتین چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟برای اینکه عمو ناصر آورده بود ..اون بنده خدا از دوقلوها نگه داری میکرد خاله بیتا هم در بحثهای جنجالی شرکت میکرد...حالا قرار شده دفعه ی بعد بابا اشولو ببریم تا عمو ناصر حوصله اش سر نره..البته با وجود دوقلوهای خاله هیچ کس حوصله اش سر نمیره...بس که جیگر و وروجکن.....

خلاصه این مامانا نمیخواستن بلند شن...مامان ما به زور بلندشون کرد و گفت:زیر اندازمو بدین میخوام برم...کلی ثواب کرد..چون یه خورده دیگه میگذشت کلی عمو میریخت پارک دنبال خاله ها و بچه هاشون...

کیارش عشق مامان طالاله هم همش میومد سراغ من..چشم بابا اشول دوررر....منم داد میزدم میگفتم:ول کن بابا.........

راستی چرخ و فلک هم سوار شدیم..مامان میگفت زمان ما ۱۰ تومن بود...الان چنده آقا؟؟؟؟۳۰۰ تومن...

ولی خدایی کلی چرخوندمون...سر گیجه گرفتیم در حد دکترا...

یه پارک رفتیم در حد دکترا بدون خرج..مامانا کلی ذوق کردن..فکر کردین این هفته میریم سرزمین عجایب...تازه خاله معصومه و پویان جونمون از آلمان اومدن...میخوایم بریم ببینیمشون...خاله جون خوش اومدین.......................

عروسی داریم.....................

fatemehzahrakocholo — Thu, 17 Jul 2008 00:19:34 GMT

سلام

امروز یکی از روزهای خوب خدا بود........

اول روز ولادت امام علی (ع )...روز پدر....تبریک میگیم به همه ی باباهای دنیا..مخصوصا بابای خوب خودم...الهی که سایه ی همه ی پدرای خوب دنیا بالا سر بچه های خوبشون باشه برای همیشه.

مهمتر از همه ............................

امروز مامان من به یکی از آرزوهاش رسید......نزدیک یک سال بود که کلی برای یه خاله و عموی مهربون دعا کرده بود...دعا کرده بود که به همدیگه برسن و امروز بالاخره این عمو و خاله ی مهربونم به امید خدا برای همیشه به همدیگه رسیدن...........

خاله مریم و عمو سید عزیزم....خودتون میدونین چه قدر برای ما عزیز هستین........علوسیتون مبالک....

مامان کل امروز و به یاد شما بود...همش حسرت میخورد که چرا نتونسته بیاد مراسمتون..چه قدر نقشه کشیده بودا........قسمت نبود......

الهی که به حق همین روز فرخنده خوشبخت بشین......خدا رو شکر...خدا رو شکر..خدا رو شکر....

خوب اندر احوالات ما اینکه بعد از نوشتن پست قبلی من حسابی بیمار شدم ...از نوع دکتراش...

یه بیماریه ویروسی که جدیدا گریبانگیر اکثر کوچولوها میشه......یک هفته ی تمام تب شدید داشتم..(....)داشتمهیچی نمیخوردم جز آب...مامان از ترسش روزی ۲ بار منو میبرد دکتر...خیلی خیلی مامان و اذیت کردم...۲ کیلو هم کم کردم..دیگه لپ ندارم...خیلی ضعیف شدم...به قدری مظلوم شده بودم که خودمم تعجب کرده بودم...مامان خانم خیلی غصه میخورد...بعد از یه هفته تب و ..... )یه دفعه یه روز صبح مامان دید کل بدنم پر شده از لکه های صورتی رنگ........علاوه بر اون منم به شدت عصبی شده بودم و یه سره جیغ میکشیدم...مامان جون اینا هم رفته بودن اراک...مامان خیلی تنها بود..کار به آزمایش دادن رسید..آقای دکتر گفت اگه عفونتی باشه باید بستری بشه..خلاصه ......شکر خدا جواب آزمایش منفی بود و نتیجه این شد که بدن ما به یه چیز خاصی حساسیت پیدا کرده...که خودمون باید پیداش کنیم.........که ما هم نتیجه نگرفتیم... ۲ روزه خوب شدم...یعنی دیگه تب ندارم و لکه ها هم برطرف شده..منتها (...........)ادامه داره...به خاطر این اوضاع من نشد بریم عروسیه خاله مریم اینا..یعنی دکتر گفت :این یه نوع گرما زدگی هم محسوب میشه .خیلی باید مراقب باشین..

من و نازنین کوچولو در پارک ریما(تهرانسر)قبل از بیماری

از عوارض این بیماری برای من پرخاشگریه خیلی عجیبی باقی مونده..طوری که چشمامو میبندم و با تمام قوا جیغ میکشم...بهونه گیر هم شدم در حد دکترا..الان ۱۰ روزه مامانم اصلا استراحت نکرده...همش میترسه با کوچیکترین حرکتی من شروع کنم به داد و هوار کردن...بابا رسول با یه مشاور تغذیه صحبت کرده.گفتن که به خاطر وزنیه که از دست دادم....نظر شما چیه؟؟؟مامان که خیلی کم آورده...اصلا نمیدونه چه برخوردی باید با من داشته باشه؟؟؟؟؟خواهشا تو موارد مشاوره تون نگین منو بزنه ها.......

احتمالا این هفته وقت بگیریم بریم پیش دکتر سهامی روانشناس کودک..تا مامان خانم بپرسن چه برخوردی باید با من داشته باشن...آخه من هیچی رو قبول نمیکنم...دعوامم که میکنن بدتر میشم......

من و پرنیان کوچولو دخمل دوست مامان طالاله ..قبل از بیماری

ما منتظر راهنمایی هاتون هستیمممممممممم..............

(از مدل پست دادن معلومه مامان چه قدر بی حاله؟؟؟؟؟؟نه؟؟؟؟)

مامان از صورت لک لکیم عکس گرفته بود...از اونجایی که خیلی حواسش پرت شده ..اشتباهی پاکشون کرد...

دعا کنین من حالم بهتر بشه......مامان خیلی نگرانمه........

بازم مثل همیشه:دوستتون داریم............

(مامان طالاله : مریم عزیزم دوست داشتم یه پست استثنایی برای عروسیتون بزارم..حیف که کلی مشغولیت ذهنی پیدا کردم خانمی....ایشاله بتونم تلافی کنم براتون......ممنونم که امروز تو اون شلوغی جواب اس ام اس های منو میدادی عروس خانم...)